دختر حادثه جو

دیگر نگران نیستم ، تنها گوش سپرده ام به صدای قدم های حادثه ای که در راه است

 

در این سالمــرگ اولین و آخرین اعتماد دلم میخواهم اعتراف کنم ...

من از جنس سنگـــــم!

                            ولی در تهاجم دستهایت خورد می شدم

قلبــــی دارم از یـــــخ!

                            که با حرارت نگاهت ذوب می شــــد

چشم هایم مستور و تاریکست!

                                لرزش صدای تو آتشی درون شب چشمانم روشن می کرد

در سرم هیاهویی ست در جستجوی منطق و برهان!

                                شراب آشنای نفس هایت زیر و رو می کرد عقل و هوشم را   

من در تپش ریشه هایم سرگردانم

من یک فراری از مرز های بی پـایـــــان عشقم!

                             و به نزدیکی مرز نفرت که رسیدم لرزان و خاموش ایستادم

 

تو ای همراه ِ نیمه راه!

تو هم اعتراف کن..

                تو کیستی!؟ از چیستی!؟ همــانی که می شناسمت!؟

هنــــوز با نگاه افســــون من آشنایــی!؟

هنــــوز در دستـــــان سردم سرازیــــری!؟

هنــــوز جوانه نـــور را در پهنـــه ی چشمانــــم می بینی!؟

هنــــوز هم به حرمت اولیـــــن هایمان آسمـــــان را طی میکنی!؟

هنــــوز عاشقانه هایت را بی پــــــروا زمزمــــه می کنی!؟

هنــــوز سایـــه ی پرواز را در پاکی بال های فرشته ای سوختــــــه درک میکنی!؟

هنــــوز در کرانه ای ناپیــــدا روی دیـــــوار سنگی دل ها " تــا " میکشی!؟

هنــــوز ابــدیت را در گـــذر لحظه هـــا می دانـــی!؟

هنــــوز فریـــاد فریبنده و نو رستــــه ی لب را

                       به جای شنیــــدن صــــدای آرام شکفتن احســـاس دل می خواهی!؟

 

دریغا که چقــــــدر دوووری از کنار گمنامی زمان ِ بیداری و بودن!

 

 

من و تو می رفتیم تا به اوج برسیـــم!

                  سنگینی نگاه افق بر دوشمان بود

                                            و نفس نفس می زدیـــم!!

من و تو می خندیدیـــم!

از صدای خنـــده مان

          مــار های سیــاه می رقصیدند در دل خاک

                               و ماهی های کبـــــــود در دل امواج!

من و تو می نوشیدیم!

                          به سلامتی معصومیت تبسم لب هامان و ترنم نگاهمان

من و تو می رقصیدیـم!

                          وقتی ساز خدا کوک بود و فرشتگان در خواب!

من و تو می دویدیـــم!

                          اما به کجـــا!؟ میان ترس و اضطراب!؟ میان نــــابودی بودن ها!؟

من و تو می جنگیدیم!

                          در سیــــاه چـال دوزخــــی نیازهای پوچــــمان..

من و تو گریــه کردیـم!

                          و ابر های پاییزی سجـــــده کردند به حرمت پـــاکی اشک هامان

من و تو خوابیــدیـــــم!

                          و ندیـدیم غروب لحظه های پر تپش دل را

 

و ندیدیم که خدا هم گریـست

                      آنگاه که در اوج لذت به شکنجـــه عشـــق تن دادیــــم 

خدا هم گریـــست

                      آنگاه که نگاه سبــــز چشم های سیــــــاه ما

                                      در شبیخــــــون هـــوس رنگ باخت و سفیدی مرگ را نوشیـــــــد

خدا هم گریـــست

                      آنگاه که دل هامان سایــــه ی لرزان و خـــالی فــاصله را فریــــاد زد

خدا هم گریـــست

                      آنگاه که لب هایمان در آلودگی ناهنجــــار صداهای ناشنـــاس خــــاموش ماند

 

 

تو غرق شدی در بیراهه های خاکستری فراموشی

                                                             به همراهی فرشتگان گمنام  ِ ناگهان!

و چه هجوم شومـــی بود

                              تماشای دومین هایت به باور گرداب آتش ِ چشمان منتظرم

و این یک قانون است ، قانون طبیعت آدم های زندگانی مان

و اینجا دست های همیشه ســـرد من زمزمــه کرد جنگ با پیکر آشنــــای تنهایــی را

و چه بی رحمانه بود جدایـی از لحظه های تلــــــخ با شکوه

و چه زجر آور که بـال های پرنده هوای مــــرگ آلود فراموشی ِ پرواز را بدمد

                                                                                         و سقــــوط ...

 

امـــا اینک مــــن رهــــــا گشتــــم در خــودم

گاه می روم به دره ی پهناور افق و نفس نفس نمی زنم

گاه می خندم و فرشتگان با من می خندنـــد

گاه می نوشم به سلامتی مرگ لحظه هامان

گاه می رقصم دست به دست با سایـــه ام

گاه می دوم در ساحل خواب سفیــدم

گاه می جنگم با خاطرات مــــرده ام

گاه گریه می کنم و

                       خدا بی صدا به تماشا می نشیند

من از پایـــان گذر کردم و

                                 این بار بی تـــــو آغـــــاز کردم

و اینک مـــــــن

                 رهــــــا تر از همیشــــــه ام ...

 

 

پ.ن: این آهنگ جدید سیــــاوش "بی تــــــو " به طرز نا جوانمردانه ای محشــــره! خدایــــــا، سیاوش جون رو از ما نگیـــــــــــر! آمیــــــن!

پ.ن: منم که بی جنبـــــه!!!!  می میریــــــــــــم ...

 

 

نوشته شده در ۱۳۸٩/٤/٢٥ساعت ٦:٢٦ ‎ب.ظ توسط Sara نظرات () |

Design By : Night Melody