دختر حادثه جو

دیگر نگران نیستم ، تنها گوش سپرده ام به صدای قدم های حادثه ای که در راه است

لمــس طعنـــه آسان نیست

                                 ای نزدیـــک ِدور ها               

ببین فریــــاد شکست را بر تن دیــــوار دل ها

از این نردبـام پســــت بالا برو

ببین بر تن سوختــــــه ام تصویر غمی را که بر دوش می کشم

 

نه نه نبیــــن!

               چشمانت را ببنــد تا بیاد آوری

                                                   قلـــب مصلوبــــم را ...

بکش بر روی آن نقش امید ، طرح رویا را

بگذار کابوس تلـــــخ اعتمــــاد قلبـــم 

در این خلوتگه ویرانــــه ام به دامان شب آویزد

 

تاریکـــــم! 

طرح وجودم در این تاریکی زبانــــه می کشد

و روشن میکند همه ی هستی سوختـــه ام را ...

آتش درونم گویی از خاکستر چشمانم

                                              شعله ور شده

و خامـــوشی نگاهم را

                           با اشک های جاری ام پاک میکند

در دور دست ها

مرداب ها چشم به راه دستـــان لرزان من نشسته اند

 

این روز ها می ترسم از نسخه ی رسالتــــم

می ترسم از خاک سرد و سنگیــــن فرامــــوشی

می ترســــم از چارچوپ سیمانــــی شده و قیـــر اندود دلم

                                                                       می تــــرسم !!

 

حال تو ای نبض پر تپش رها شده در خاکستر بال هایم ،

تو در جستجوی چه هستی !؟

                                       در پی عروجــــی دیگر !؟    

دیر گاهی ست

در این بیابان مرده 

کاروان همراهان گذر کرده است از میان برگ های پاییزی

                                               از میان شب های زمستانی مــــرگ آور !

نوشته شده در ۱۳۸٩/٤/٢٠ساعت ٢:٢٦ ‎ب.ظ توسط Sara نظرات () |

Design By : Night Melody